زندگی آتشگهی دیرنده پابرجا است

حس دیگری باید باشد ورای این حواس پنج یا شش گانه ی شناخته شده.حس دیگری که ترکیب دلپذیری دارد از رنگهای ملایم... نور آفتاب که اریب باریده روی قالی... لمس دستها و پاهای یک نوزاد... نوشیدن یک فنجان چای دریک غروب بارانی دربالکن خانه بایک دنیا خستگی... دیدن یک آشنای دور از ازدحام... xa0آن دقیقه های صبح که آفتاب چشمت را می زندو دوست داری تاابد کش بیاید... این همان حس هفتم است.همان حسی که اگرنبود چیزی ازتماشای قطره های باران روی شیشه بخارگرفته ماشین، دستگیر آدم نمیشد و محال ممکن بود دل کسی برای صدای چر...

احتمالا یا شاید ناگزیر، در زندگی لحظهای می رسد که دیگر هیچ چیز خوب نیست، دیگر هیچ چیز مطلوب نیست. این بدحالی گاهی دلیل خارجی دارد، مانند طلاق، ورشکستگی، بیماری شدید یا بدبیاریهای گوناگون. گاهی هم منشأ آن درونی است و از خویشتن برمیخیزد که بسیار بدتر است، چرا که بهانهای برای توجیه آن وجود ندارد. همه چیز در خارج خوب است. موفقیت حاصل است اما در درون احساس شکست باقی مانده و انگار سررشته زندگی از اختیار خارج شده است. این احساس میتواند به شکل یک غم بزرگ، خستگی شدید، تحریک پذیری فزاینده یا بی میلی به زن...

.... پشت فرمان اتومبیل در خیابانهای تهران میراندیم، به چراغ قرمز خیابان کریم خان رسیدیم ، چقدر طولانی بود این توقف این فرمان ایست!!! به کندی در ترافیک شدید براه افتادیم،رفتیم و رفتیم و چقدر کند و با تاخیر رفتیم ...... می خواستیم به بوستان ملت برسیم اما تمام راه های ورودی به بوستان ملت را بسته بودند.....بوستان ملت غیر قابل دسترسی بود .... و من می اندیشیدم در فاصله کریم خان تا بوستان ملت چرا تمام راه ها بسته بود، کجای پیچ تاریخ اشتباه رفتیم که هرگز به بوستان ملت نرسیدیم!!...