زندگی آتشگهی دیرنده پابرجا است

هر اومدنی رو رفتنیه. نوبت خداحافظی من هم رسید، همینجا از همه دوستان و همراهانی که از مدتها پیش تا همین حالا باهاشون در تعامل بودم تشکر می کنم . می دونم اونقدر مفید نبودم که وجودم باعث تحولی در مسیر راه دیگر دوستان شده باشه. امیدوارم مانعی اقلا در راه نعالی همراهان مجازی نبوده باشم. اگه بعضی از دوستان مجازی رو با نوشته هام رنجوندم صمصمانه ازشون عذرخواهی می کنم، یاوران مجازی که مدتها در کنارشون مثل یه خونواده گفتیم و خندیدم و یاد گرفتیم و بر داشته هامون افزودیم.xa0 دوستان فرهنگی، پزشک، مهندس،دانشج...

شب آرامی بود می روم در ایوان، تا بپرسم از خودxa0 زندگی یعنی چه؟ xa0 xa0 مادرم سینی چایی در دستxa0 گل لبخندی چید، هدیه اش داد به منxa0 خواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجاxa0 لب پاشویه نشستxa0 پدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی داد xa0. .xa0 شعر زیبایی خواند و مرا برد، به آرامش زیبای یقین با خودم می گفتم :xa0 زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریستxa0 زندگی فاصله آمدن و رفتن ماستxa0 رود دنیا جاریستxa0 زندگی، آبتنی کردن در این رود استxa0 وقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده ایمxa0 دست ما در کف این...