زندگی آتشگهی دیرنده پابرجا است

شب آرامی بود می روم در ایوان، تا بپرسم از خودxa0 زندگی یعنی چه؟ xa0 xa0 مادرم سینی چایی در دستxa0 گل لبخندی چید، هدیه اش داد به منxa0 خواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجاxa0 لب پاشویه نشستxa0 پدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی داد xa0. .xa0 شعر زیبایی خواند و مرا برد، به آرامش زیبای یقین با خودم می گفتم :xa0 زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریستxa0 زندگی فاصله آمدن و رفتن ماستxa0 رود دنیا جاریستxa0 زندگی، آبتنی کردن در این رود استxa0 وقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده ایمxa0 دست ما در کف این...

ادامه مطلب